W sobote rano z obojetna mina zakomunikowalam Marcinowi: - Chcialabym, zebys przyszedl do mnie jutro o piatej! Poszlam do swojego pokoju, ktory w czasie nieobecnosci Ali byl moim krolestwem Ala parsknela przytrzymujac reka policzek. Bolal ja ciagle, zwlaszcza kiedy sie smiala. Tymczasem przyszedl grudzień. Kocham szare grudniowe poranki, pierwsze przymrozki, zalosne drzewa bez lisci. Kiedy szykowalam sie do wyjscia, siedzial juz nad moim brulionem.